دسته‌ها
روزنوشته

حواستون باشه از روی تنبلی مک‌آدرس مامانتون رو بلاک نکنید

اکثر مواقعی که حس می‌کنم اینترنت خونه کند شده و منطقن نباید کند می‌شد (مثلن شب که من بیدارم و بقیه خوابن)، به جای این‌که برم لپتاپ رو روی Airplane Mode بذارم این کارو می‌کنم:


چون قبلن وایمکس outdoor داشتیم و بعدن به adsl مهاجرت کردیم، از قبل اکسس پوینت وایرلس رو داشتم و برای همین صرفن مودمی خریدم که بشه ازش یه خروجی لن گرفت و اونو به اکسس پوینتم وصل کردم، حالا چون می‌خوام بدونم اسم کامپیوترهایی که به شبکه‌ی خونه وصلن چیه و مودمم این قابلیت رو در اختیارم نمی‌ذاشت و همین‌طور چون DNSهای معمول‌تر مثل ۴٫۲٫۲٫۴ توسط فیلترچی خبیث دستکاری می‌شن و می‌خوام از سرویس‌هایی مثل OpenDNS استفاده کنم، تنظیمات DHCP مودم رو خاموش کردم و این کارو به عهده‌ی اکسس پوینت گذاشتم که توی تنظیمات اون دستم بازتر بود.

با این حال مشکل دیگه‌ای که دارم اینه که توی تنظیمات اکسس پوینتم صفحه‌ای وجود داره که میزان مصرف هر مک آدرس رو می‌گه و صفحه‌ی دیگه‌ای وجود داره که اسم کامپیوتر هر مک آدرس رو می‌گه و یبار که فرم‌ور dd wrt روی مودم نصب کردم دیگه خروجی وایرلس نمی‌داد و در نتیجه کلن بیخیال شدم و همین‌طور هنوز حوصله نکردم وقت بذارم و یه UI آدمی‌زادی‌تر براش درست کنم (خروجی تلاش‌های اولیه‌م این نوشته بود) و صفحه‌ی دیگه‌ای داره برای بلاک کردن مک‌آدرس‌های و برای راحت‌تر بودن خودم، بلک‌لیست مک‌آدرس‌های مودم همیشه پره و من با فعال و غیرفعال کردن قابلیت بلاک کردن اینترنت ملت رو قطع و وصل می‌کنم.

دیشب هم که همه خواب بودن و اینترنتمون کند بود، حدس زدم مشکل از این باشه و برای همین دوباره مک آدرس‌ها رو بلاک کردم ولی حواسم نبود که چند روز پیش چون لپتاپ مامانم در شرایطی که نیاز به اینترنت داشتم داشت خودش رو آپدیت می‌کرد، مک آدرس اون رو هم به لیست اضافه کرده بودم و همین‌طور دیشب قبل از خواب و امروز صبح یادم رفت مک‌آدرس‌ها رو آنبلاک کنم.

نتیجه‌ش این بود که امروز حدود ساعت ۱۱ مامانم زنگ زد که چرا لپتاپم به اینترنت وصل نمی‌شه و من یادم افتاد که مشکل از کجاست و اولین تلاشم برای هدایت مامانم توی آنبلاک‌کردن چون گوشیش نتونست به اکسس پوینت لاگین کنه و چون تنبلی کرده بودم و ویندوز گوشیش رو به ۱۶۰۷ آپدیت نکرده بودم (لومیاهای سری ۲۰ حتی اگه اینسایدر باشن نمی‌تونن آپدیت‌های بعد از ۱۰۵۸۶ رو بگیرن :|) نتونستم TeamViewer Quick Assist رو روش نصب کنم برای همین از روی حواسپرتی و به مامانم گفتم مودم رو فکتوری ریست کنه و حواسم به پریدن تنظیمات DHCP نبود و بدین گونه اینترنت خونه کلن از هم فروپاشید چون هیچ دستگاهی دیگه نمی‌تونست آی‌پی بگیره.

مشکل به صورت موقت این‌جوری حل شد که شیما که رسید خونه، به صورت خودجوش لپتاپش رو با Lan به مودم وصل کرده بود و من براش توضیح دادم که چجوری باید به خودش آی‌پی بده و چون با تیم ویور نتونستم دوباره شبکه‌ی وای‌فای رو راه بندازم بیخیال شدم و راه‌اندازی رو به شب موکول کردم. حداقل الان یه دستگاه توی خونه هست که به اینترنت متصل باشه و مامانم مشکل لحظه‌ایش حل شده ولی احتمالن وقتی برسم خونه چیز خوبی در انتظارم نیست 😀

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.